Görsel yok
Şu an bile bunu yazarken garip hissediyorum sanki kalp ritmim dayanmayacak. Beni birisi bozdu ya, tekrar bozacak ya da toparlayacak. Sanırım bunu buradan da yazmaya cesaretim yok, aslında siteyi bir şeyler paylaşmak için oluşturduk. Lakin her yazdığım ve düşündüğüm burada değil. Zaten her şeyi süzgeçten geçirirken burada tekrar geçiriyorum.
Kendime dürüst olmuyorum çoğu zaman böyle dememin nedeni suçum olmayan şeylere suç yüklememden başka bir şey değil. Geniş bir pencereden bakınca, son iki yılda değişmişim gibi hissediyorum ama sanki bu nokta, bir dönüm noktası olacak. Bazen geceleri uyuyamıyorum, olmayan hataları oluşturuyorum. Yoruluyorum, bu uzun zamandır devam ediyor ama üniversite başladığından beri artarak devam ediyor.
Tekrar eden kurgular, artık düşüncelerime prangalar vuruyor. Bu prangalar bazen kalbime de vuruluyor. Birini sevmeyi kendime suç görüyorum. Sevince de etrafımdakiler, sevmeyi abarttığımı söylüyor.
Çoğunlukla boş biriyim; arada bir eylem gerçekleştirdiğim olur.
Neyse kestim burada, devam etmiyorum. Zaten yazı yazmak geriyor şu an.